Երևանի ավագանու որոշումը շինարարության ընթացքում ծառերի պահպանման մասին

Երևան քաղաքի ավագանու 2012 թ. մարտի 16-ի N 405-Ն որոշումը սահմանում է պարտադիր «լրացուցիչ պայմանների» համալիր փաթեթ՝ քաղաքում իրականացվող շինարարական ծրագրերի համար։ Այն լրացնում է պետական շինարարական նորմերը՝ առաջնահերթություն տալով հանրային անվտանգությանը, էկոլոգիական հիգիենային և շինհրապարակի պատշաճ կազմակերպմանը՝ զուգահեռաբար սահմանելով կանաչապատ տարածքների պահպանման խիստ միջոցառումներ։ Կանոնակարգը պարտավորեցնում է կառուցապատողներին պահպանել տարածքի ցանկապատման և ձևավորման հատուկ չափանիշներ (ներառյալ՝ օբյեկտի անձնագրի և ճարտարապետական տեսքի ցուցադրումը) և ապահովել հետիոտների անվտանգությունը՝ կառուցելով ժամանակավոր անցուղիներ՝ թեքահարթակներով և լուսավորությամբ։

«Կանաչ Երևան» նախաձեռնության համար այս փաստաթուղթը հիմնական ուղեցույցն է (check-list)՝ ակտիվ շինհրապարակները մշտադիտարկելիս։ Քանի որ այն ներառում է ծառերի պահպանման խիստ պահանջներ (ինչպիսիք են՝ պարտադիր ցանկապատումը և արմատային գոտու պաշտպանությունը), ծառերի խնամքը բարի կամքի դրսևորումից վերածվում է իրավական պարտավորության։

Ծառերին վերաբերող հիմնական դրույթները

Եթե տեսնում եք շինհրապարակ, որտեղ խախտվում են այս կանոնները, իմացեք՝ կառուցապատողը ոչ միայն անփույթ է, այլև խախտում է քաղաքային օրենքը։ Խնդրում ենք խախտման մասին հայտնել Բնապահպանության և ընդերքի տեսչական մարմին՝ օգտվելով այս ուղեցույցից:

[1] Թափանցիկություն և պլանավորում։ Մինչև շինարարությունը սկսելը կառուցապատողը պարտավոր է ապահովել թափանցիկություն կանաչապատման հարցում։ Շինարարության կազմակերպման նախագծում պետք է ներառված լինի մանրամասն հատակագիծ, որտեղ նշված են կառուցապատման գոտում գտնվող հանրային հողատարածքի յուրաքանչյուր ծառն ու թուփը (7.3)։ Բացի այդ, մուտքի մոտ տեղադրված տեղեկատվական վահանակի վրա պետք է լինի բարեկարգման վերջնական տեսքի գունավոր պատկերը (7.5.ա) և հստակ նշված լինի մինչև շինարարությունը գոյություն ունեցող և հետագայում նախատեսվող ծառերի քանակը (7.5.ժա)։

[2] Բույսերի ֆիզիկական պաշտպանություն։ Հրապարակը կահավորելիս կառուցապատողը պարտավոր է տեղադրել ամուր ֆիզիկական արգելապատնեշներ՝ բույսերի մեխանիկական վնասվածքները կանխելու համար (7.11)։ Սա ենթադրում է ամբողջական կանաչ գոտիների առանձնացում առնվազն 1.5 մետր բարձրությամբ ամուր նյութերով (7.11.ա) և առանձին ծառերի պաշտպանում՝ փայտյա տախտակներով կամ այլ ամուր ցանկապատով, որը պետք է լինի առնվազն 1.5 մետր բարձրությամբ և բնից առնվազն 0.5 մետր հեռավորության վրա (7.11.բ)։

[3] «Արգելված» գոտի։ Օրենքը սահմանում է խիստ պահպանման ենթակա բուֆերային գոտի, որը ձգվում է ծառի սաղարթի (ճյուղերի) պրոյեկցիայից 1.5 մետր հեռավորության վրա։ Այս գոտու ներսում արգելվում է պահեստավորել շինանյութեր, կայանել ծանր տեխնիկա, ինչպես նաև պատրաստել բետոն կամ ասֆալտ (7.11.գ)։ Եթե բետոնի պատրաստումն այս գոտու մոտակայքում անխուսափելի է, հողը պետք է ծածկվի հաստ, ջրակայուն ծածկոցով՝ քիմիական նյութերի ներթափանցումը հողի մեջ և արմատային համակարգի վնասումը կանխելու համար (7.11.գ)։

[4] Հողի և արմատների պաշտպանություն։ Ծառերի երկարաժամկետ առողջությունն ապահովելու համար սաղարթից 1.5 մետր շառավղով արգելվում է այնպիսի ծանր տեխնիկայի աշխատանքը, որը կարող է հողի խտացում (տոփանում) առաջացնել (7.11.դ)։ Բացի այդ, արգելվում է արմատների մոտ հող լցնել կամ հողի շերտը հեռացնել։ Պաշտպանիչ շառավիղը կազմում է 2 մետր՝ մինչև 15 սմ բնի տրամագիծ ունեցող ծառերի համար, և 3 մետր՝ 15 սմ-ից ավելի տրամագծի դեպքում (7.11.ե)։

[5] Պարտադիր խնամք։ Ակտիվ վեգետացիայի և շոգ սեզոնին (մայիսից սեպտեմբեր) կառուցապատողը իրավաբանորեն պարտավոր է ջրել ծառերն ու թփերը առնվազն 3 օրը մեկ անգամ (7.11.գ)։ Եթե շինարարական գործընթացը մեծ քանակությամբ փոշի է առաջացնում, կանաչ տնկարկները պետք է նաև լվացվեն անձրևացման եղանակով՝ առնվազն 7 օրը մեկ (7.11.գ)։ Աշխատանքների ավարտից հետո բոլոր ցանկապատերն ու սարքավորումները պետք է հեռացվեն զգուշությամբ՝ բույսերը չվնասելու համար (7.11.է)։